نماد اعتماد الکترونیکی

تعداد مطالب نشريه:5650
تعداد پست وبلاگ ها:5140
تعداد نظرات وبلاگ ها:9660
تعداد نظرات نشريه:5468
بازديد مطالب نشريه:506179
بازديد اشعار وبلاگ ها:4806297
تعداد کاربران:1499
تعداد وب لینک ها:131

یک جرعه آفتاب

ارسال شده توسط معصومه محمدی سیف
معصومه محمدی سیف
معصومه محمدی سیف تا حالا بیوگرافی خود را ثبت نکرده است.
کاربر در حال حاضر افلاین است.
در شنبه, 27 می 2017 در سپید - نیمایی

تقدیم به پیشگاه سالار شهیدان، حضرت امام حسین علیه السلام

یک جرعه آفتاب

با سبدی سلام و دعا به وادی احساس تو نزدیک می‌شوم.

سلام بر تو و فریادهای بی‌یاورت.

سلام بر شکیبایی تو، که خورشید به خاطر تو روشن است.

تویی که سکوتت رساترین فریاد بر قلّه‌ی بلند زمان است.

از یاد تو که می‌گویم،

زخم‌های سینه چه بی‌التیام تب‌ناک می‌شوند.

تقدیم به پیشگاه سالار شهیدان، حضرت امام حسین علیه السلام

یک جرعه آفتاب

با سبدی سلام و دعا به وادی احساس تو نزدیک می‌شوم.

سلام بر تو و فریادهای بی‌یاورت.

سلام بر شکیبایی تو، که خورشید به خاطر تو روشن است.

تویی که سکوتت رساترین فریاد بر قلّه‌ی بلند زمان است.

از یاد تو که می‌گویم،

زخم‌های سینه چه بی‌التیام تب‌ناک می‌شوند.

از یاد هوای درون کوفه، که از شعله‌های یزیدی، سوزان است.

کوفه نامرد بود، اما شهر وجود تو از مردی و شهامت لبریز است.

پایان کویر کبود کوفه، پایان آوارگی زیبایی‌ها،

آن جا که عاشقان، پیله‌ی پرواز را پرپر می‌کنند.

خارهای بیابانِ پهنه‌ی زمین پر از پرواز می‌شود.

پرواز پروانه‌های هاشمی تا تکلّم زمزمه‌ی گلواژه‌ی نام مقدس تو.

احساس لطیف استقامت، در پشت خیمه های انسانیت.

طلوع ظهر اجابت، در شکوه والای معرفت.

لحظه‌های تب دار قافله سالار،

 آن گاه که هویت ساقه‌های پیچک عاشقان را رشد می‌دهد.

فرود همه‌ی غیرت‌های آسمانی در زمین.

از میان ازدحام نگاه‌های نامحرم و بیگانه،

هفتاد و دو شاخه‌ی سپید معرفت،

لبیک‌گوی زمزمه‌ی نوازشگرانه‌ی تو.

مقصد و مقصود را از آن خود می‌کنند،

 برای قطره شدن و تا آسمان رسیدن و باران شدن.

بیابان‌های فراق وجودمان تَرَک می‌خورند،

از تشنگی، از عطش چهره‌ی اندیشه ات.

قطره‌های زلال تلاوت نامت، کافی است تا آرامم کنند؛ تا سبزم کنند.

برای تلاوت تو، هفتاد و دو سلام می‌فرستم.

 

 

برای تو درود می‌فرستم ای بزرگوار!

ای پیداترین گنج پنهان هستی!

هنوز هم بعد از گذشت حجم عظیم زمان،

مرثیه‌های‌مان در کوچه‌های داغ چه‌ها می‌کنند.

از خارهای تندخوی بیابان حکایت می‌کنند،

خارهایی که به پاهای کودکان هم رحم نمی‌کنند.

تشنگی چشمان خیره‌ی کودکان،

و پروانه‌های دل که در گلستان تو پرپر می‌زنند.

قطر‌ه‌های ا‌شک عاشقان، از برای تو!

عشق تو! شیره ی جان شیفتگان.

این قطره‌ها، به درخشندگی قطره‌های اشک تو نیست.

قطره‌های اشکی که تو برای فردای اهل بیت جاری ساختی.

دریاب که دیدار تو محض است و خالص.

این جاده‌های دور زمان، بی‌عابر نیستند. هنوز هم ما عاشقیم.

ایمان هویت می‌یابد از پژواک عظمت تو.

از فداکاری تو، که آمیختگی عشق و عقل است.

قناری‌ها هر چند در قفس، ترانه‌ی رهایی خواندند،

سرخ پر کشیدند تا بلندای قامتت را نظاره کنند.

ما هم پر می زنیم، با درس آزادی در جایگاه رفیع تو، در کربلا.

کربلا، تجلّی گاه شگفت‌انگیز انسان.

تجلّی عشق و عقل.

کربلا، به علمدار حسین می‌نازد.

کربلا لبریز عطر یاس می‌شود.

آیینه‌ی اسلام پاک می‌شود و تابناک.

آفتاب بر دستان صبح بوسه می‌زند.

پیروزی تا پگاه رستگاری را فریاد می‌زند.

خداحافظ ای کوچه‌های غریب کوفه؛

خداحافظ ای سال‌های تنهایی حسین.

 

ماهنامه پیام زن، دی ماه 1391، شماره 250 

آراء این پست
برچسب ها: برچسب گذاری نشده
معصومه محمدی سیف تا حالا بیوگرافی خود را ثبت نکرده است.

نظرات

تا حالا نظر داده نشده، شما اولین نظر دهنده باشید.

شما هم نظر بدهید

مهمان
مهمان یکشنبه, 24 سبتامبر 2017
«تمامي كالاها و خدمات اين وبسایت، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.»
طراحي و پياده سازي سايت: شماره تماس جهت طراحي سايت